Η χρήση των σημείων στίξης. Θεωρία και παραδείγματα.
Μελετώνται, αναλύονται, εξετάζονται τα σημεία στίξης και αναγνωρίζονται τα κύρια χαρακτηριστικά τους, επιδιώκεται η ερμηνευτική προσέγγιση της λειτουργίας τους στον γραπτό λόγο, υπογραμμίζοντας τη σημασία τους για την αντικειμενικότητα της πληροφόρησης.
Αναστοχασμός και ανακεφαλαίωση περιεχομένου
Το μάθημα στοχεύει στην ανακεφαλαίωση όσων προαναφέρθηκαν σχετικά με την έννοια και το περιεχόμενο της πληροφόρησης.
Ανάλυση της έννοιας της πληροφόρησης μέσω του ορισμού ως τρόπου ανάπτυξης παραγράφου
Ανάλυση της έννοιας της πληροφόρησης μέσω του ορισμού ως τρόπου ανάπτυξης παραγράφου.
Παρουσίαση του περιεχομένου της έννοιας της πληροφόρησης
Επισήμανση της αξίας της πληροφόρησης ως απαραίτητου εφοδίου του ατόμου για την κατανόηση ενός θέματος ή τη λήψη απόφασης σχετικά με ένα θέμα. Μορφές: Α. γραπτή, Β. προφορική, Γ. οπτική, Δ. ψηφιακή.
Συντελεστής διεύθυνσης διανύσματος
Ορίζεται ο συντελεστής διεύθυνσης ενός διανύσματος.
Γωνία που σχηματίζει ένα διάνυσμα με τον άξονα x’x
Ορίζεται η γωνία που σχηματίζει ένα διάνυσμα με τον άξονα x’x.
Ορίζουσα δύο διανυσμάτων
Ορίζεται η ορίζουσα δύο διανυσμάτων και επιλύεται μια εφαρμογή.
Εφαρμογές του μέτρου ενός διανύσματος και της απόστασης δύο σημείων
Επιλύονται δύο εφαρμογές του μέτρου ενός διανύσματος και της απόστασης δύο σημείων.
Απόσταση δύο σημείων
Αποδεικνύεται ένας τύπος για τον υπολογισμό της απόστασης δύο σημείων.
Μέτρο διανύσματος
Αποδεικνύεται ένας τύπος για τον υπολογισμό του μέτρου ενός διανύσματος από τις συντεταγμένες του.