Συνηρημένα ρήματα β΄ τάξης: Οι εγκλίσεις και οι ονοματικοί τύποι

Παρουσιάζονται η υποτακτική, ευκτική, προστακτική και οι ονοματικοί τύποι (απαρέμφατο και μετοχή) του ενεστώτα των συνηρημένων ρημάτων β΄ τάξης, στην ενεργητική και μέση φωνή. Παρουσιάζονται τα πιο συχνά απαντώμενα συνηρημένα β΄ τάξης.

Η έννοια της συναίρεσης στη β΄ τάξη: Συνηρημένα ρήματα σε -έω, -ῶ

Παρουσιάζεται η έννοια της συναίρεσης στα συνηρημένα ρήματα β΄ τάξης με χαρακτήρα -ε. Εφαρμόζεται ο κανόνας των συναιρέσεων για την κλίση της οριστικής ενεστώτα και παρατατικού ενεργητικής και μέσης φωνής του πρότυπου ρήματος β΄ τάξης ποιέω-ποιῶ.

Συνηρημένα Ρήματα α΄ τάξης σε -αω,-?

Παρουσιάζεται η έννοια της συναίρεσης. Εφαρμόζεται ο κανόνας των συναιρέσεων για την κλίση του πρότυπου ρήματος α΄ τάξης τιμάω-τιμ?. Παρουσιάζονται τα πιο συχνά απαντώμενα συνηρημένα α΄ τάξης. Παρουσιάζονται τα συνηρημένα ρήματα της α΄ τάξης σε -ήω, -?. Παρουσιάζεται ο σχηματισμός των υπόλοιπων χρόνων

Οι αντωνυμίες: Ι. Επανάληψη ΙΙ. Κτητικές αντωνυμίες

Παρουσιάζονται τα εννέα είδη των αντωνυμιών και οι αντωνυμίες που περιλαμβάνει κάθε είδος. Παρουσιάζονται η έννοια της κτήσης και ο τρόπος διάκρισης του ενός ή περισσότερων κτητόρων στις κτητικές αντωνυμίες της Αρχαίας Ελληνικής σε σύγκριση με τη νεοελληνική μετάφραση. Παρουσιάζονται τα τρία πρόσωπα των κτητικών αντωνυμιών και η κλίση τους. Παρουσιάζονται η συντακτική θέση των κτητικών αντωνυμιών και η συντακτική ισοδυναμία τους, ειδικά στο γ΄ πρόσωπο, με τη γενική κτητική. Επισημαίνονται παρόμοιοι τύποι κτητικών και προσωπικών αντωνυμιών προς αποφυγή σύγχυσης.

Παραθετικά επιθέτων (συνέχεια). Παραθετικά επιρρημάτων στα αρχαία ελληνικά.

Παρουσιάζονται τα επίθετα που σχηματίζουν ανώμαλα παραθετικά, ο περιφραστικός σχηματισμός των παραθετικών και τα επίθετα με ελλειπτικά ή καθόλου παραθετικά. Παρουσιάζεται η διαδικασία παραγωγής επιρρημάτων από επίθετα και ο σχηματισμός των παραθετικών τους καθώς και τα παραθετικά των τοπικών και χρονικών επιρρημάτων.

Αναλογικός σχηματισμός παραθετικών

Παρουσιάζονται τα παραθετικά μερικών επιθέτων της αρχαίας ελληνικής που σχηματίζονται κατ’ αναλογία προς τα παραθετικά άλλων επιθέτων, με βάση τις καταλήξεις -έστερος, -ούστερος, -ίστερος και -αίτερος.